Bu aralar leyleği havada görmüşüz gibi gezip duruyoruz.Mehmet işleri dolayısıyla yaklaşık bir hafta ülke dışında olacağı için biz de Elif'le şehir dışına çıkmaya karar verdik,bizim gücümüz ancak ülke sınırları içinde seyahate el veriyor:)
Aslında uzun süredir gidemediğimiz babaanneyi ziyaret etmeyi aklımdan geçirmiyor değildim ama MustafaKemalpaşaya gitmek oldukça uzun bir otobüs yolculuğu gerektirdiğinden, Düzceye anneanneye gittik.Bu arada Gelibolu'ya gitme ihtimali de sözkonusu oldu ama Güler ve Beril'le birlikte Düzce'ye gitmeye karar verdik.
Güler'in arabasıyla iki kızı da alarak yola çıktık.Kızlar yolda sorun çıkarmadılar,araba koltuğu süper bir alet,eğer koltuklarında oturmasalar hem bu kadar rahat hem de bu kadar güvenli bir yolculuk yapamazdık.
Gidiş yolunda, kızkardeşim Nalan'ın Kuzuluk'ta kayınvalidesinde olduğunu öğrenince oraya uğradık.Çocuklar havuza girdiler,çok sıcak olduğu için bahçe hortumuyla birbirlerini ıslatmalarına bile izin verdik:)
Düzce'ye vardığımızda akşam olmak üzereydi,orada kaldığımız müddetçe hava sıcaklığı rekor düzeylere ulaştığı için çok fazla çevre gezileri yapamadık.Yakınlarda bir at çiftliği vardı(Binef),oraya götürebildik çocukları...Bir gününümüzü de Akçakoca'daki arkadaşımız Didem'in yazlığında geçirdik.Annesi ve akrabaları ile tanıştım ve çok güzel vakit geçirdik.Onlara da ayrıca teşekkür etmek isterim buradan.
Dönüş günümüz geldiğinde annemlerin köydeki evine uğradık,yolumuzun üzerinde olduğundan makul bir saatte tekrar yola koyulduk.Neredeyse bütün yol boyunca uyuyan prenseslere,bizi sağsalim götürüp getiren Güler'e de teşekkür ederek yazımı sonlandırıyorum.Eve dönmek, sevdiklerimle beraber geçirdiğim günler kadar güzel.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder