Bugün Ramazan Bayramının ilk günü,biz Mehmet çalıştığı için İstanbuldayız.Anne babalarımızdan uzak bir bayram daha geçireceğiz.Havaalanında çalışırken de böyle olurdu,herkes tatil yaparken,bayram seyran olduğunda, biz çalışmak zorunda kalırdık ve ben ailemden uzakta geçirirdim böyle günleri.
İnsanın yaşı ilerledikçe daha dokunuyor,ilerleyen yaş sadece bizimki olmadığından,birdahaki bayramda anne babalarımızı görmek istesekte görememekten korkuyoruz aslında...Bu er yada geç olacak,böyle bir günde tatsız tatsız bunları yazmak istemezdim, ama işte böyle hissediyorum.Korkuyorum ve bayramlarda ayyuka çıkıyor bu korkum.
Uzak olmak zor,her an birlikte olmak da imkansız.Zaman geçiyor ve paylaştıklarımız azalıyor.Bayramlara,özel günlere sarılmak lazım,bahane lazım değil görüşmeye biliyorum,sevdiklerimize sık sık sarılmak lazım...
Herkese sevdikleriyle geçireceği geniş ve keyifli zamanlar dilerim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder