Yazmak...

Aradan onca zaman geçmesine rağmen bu site ile bir gönül bağım var, koparamıyorum... Zaman zaman tekrar tekrar açıp okuduğum oldu.Yok yaa tekrar yazamazsın şimdi, hevesleniyorsun ama boşver falan derken yakaladım hep kendimi... Sonuç, işte bugün biraz daha kararlı olduğum bir gün ve başladım tekrar. Elif artık 11 yaşında, altıncı sınıfa başladı, ben bu ara yine işten ayrıldım, evdeyim... Geçen süre zarfında başımdan geçen en önemli ve beni en fazla etkileyen olay neydi dersek, sevgili babacığım artık hayatta değil.Bu, kabullenmesi oldukça ağır ve zor bir durum oldu benim için.Hala içimde bir yerde, onun dünyanın başka bir köşesinde yaşadığını düşünen bir kız çocuğuyla karşılaşıyorum.Halbuki çok mantıklı bir insanımdır ama oluyor böyle hissiyatlar... Neyse,ölüm ve yaşamın manası ya da manasızlığı başka bir yazının konusu olabilir. Oldukça sıkıntılı günler geçiriyoruz toplum olarak.Gerek yaşadığımız coğrafyada yaşanan acılar, gerekse bizim kendi toplusal gerçeklerimiz,beni zaman zaman pek çok kişi gibi, "çekip gitsek mi buralardan?" sorusuna getiriyor.Gitmek mi zor kalmak mı zor?Şehir değiştirmeye bile karar veremediğime göre ülke değiştirmek epey uzak bir ihtimal benim için.Gerçi şartlar gerektirdiği zaman yaparım,demek şartlar daha olgunlaşmamış:) Şimdilik buralardayız yani...